Durdum, Varoluşun şerefli kollarında Zihnimin en ücra köşesinde Tanrım minnettarım sana Şahlandır şereflendir ölümümü Bir tek sensin bu acıların ilacı Tanrım bir tek sen varsın Şereflendir ya beni yaşamakla ya da ölümle..
Bu Blogda Ara
Antin kuntin felsefe, edebiyat ve sanat